محققان آمريکايی و چينی می گويند که استشمام دود سيگار خطر ابتلا به بيماری پوکی استخوان را افزايش می دهد.

مطالعه ای تازه نشان داده است که قرار گرفتن در محيط آلوده به دود سيگار ميزان خطر ابتلا به پوکی استخوان را در زنان سه برابر افزايش می دهد.

"بنياد بين المللی بيماری پوکی استخوان" اخيرا در يک گردهمايی در شهر تورنتوی کانادا اعلام کرد که مردان سيگاری نيز مانند زنان در معرض ابتلا به اين بيماری هستند.

متخصصان شرکت کننده در اين گردهمايی همچنين گفتند که نتيجه اين مطالعه ابعاد تازه ای را در مورد ارتباط استعمال دخانيات و بيماری های استخوانی آشکار کرده است.

پوکی استخوان به طور عمومی يک بيماری خاموش ناميده می شود چون بسياری از ابتلا به اين عارضه بی اطلاع هستند و زمانی متوجه می شوند که دير شده است. پوکی استخوان موجب می شود که استخوان های بدن به سهولت شکسته شود و حتی در موارد پيشرفته راه رفتن را به فعاليتی خطرناک تبديل می کند.

آمار زنان مبتلا به پوکی استخوان در کشورهای مختلف جهان چشمگير است؛ از جمله حدود 33 درصد زنان بريتانيايی به پوکی استخوان مبتلا هستند. اين آمار در ميان مردان بريتانيايی به حدود هشت درصد می رسد.

در همين حال، آمار مرگ و مير ناشی از پوکی استخوان در بريتانيا به چهل نفر در روز می رسد.

با اين که بسياری بر اين تصور هستند که پوکی استخوان يکی از بيماری های دوران سالمندی است اما گفته می شود که ابتلا به آن در دوران نوجوانی آغاز می شود.

دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه هاروارد آمريکا برای اين مطالعه، بيش از 14 هزار مرد و زن در سنين پيش و پس از يائسگی را در مناطق روستايی کشور چين تحت نظر قرار داده اند.

محققان در اين مطالعه ميزان ماده معدنی موجود در نسج استخوان لگن اين افراد را اندازه گيری کردند و دفعات شکستگی استخوان و تاريخچه مصرف دخانيات آنها را نيز در گزارشات خود ثبت کردند.

افرادی که در اين مطالعه تحت نظر بوده اند همچنين به طور ميانگين با يک يا دو نفر افراد سيگاری زندگی می کرده اند.

بنابر اين تحقيق خطر ابتلا به پوکی استخوان در ميان زنان غيرسيگاری که در سنين پيش از يائسگی هستند و با فردی سيگاری زندگی می کنند دو برابر زنان ديگر است.

اين آمار در ميان زنانی که با بيش از يک فرد سيگاری زندگی می کنند سه برابر می شود.

تحقيقی جداگانه توسط دانشگاه "گوتنبرگ"، که هزار مرد در گروه سنی هيجده تا بيست سال را مورد مطالعه قرار داده، نشان داده است که تراکم نسج استخوان گروهی که سيگار می کشيده اند کمتر از غيرسيگاری ها بوده است.

محققان می گويند ظاهرا کشيدن سيگار در ابتدا بر استخوانی به نام "کورتيکال" تاثير می گذارد و از قطر آن می کاهد. اين استخوان، که نسج بسيار فشرده ای دارد، به مينای دندان - که استخوانی نرم تر و اسفنج مانند را می پوشاند - شباهت دارد.

تاثير سوء دود سيگار بر تراکم بافت استخوان به ويژه در ناحيه لگن مشاهده شده است.

در حالی که متخصصان پوکی استخوان می گويند که تحقيقات در زمينه تشديد اين بيماری به دليل استشمام دود سيگار محدود است، سازمان های مخالف استعمال سيگار می گويند که وقتی تحقيقات بارها ثابت کرده است که کشيدن سيگار با زيان های جسمانی زيادی مرتبط است پس قرار گرفتن افراد غيرسيگاری در معرض دود سيگار نيز قاعدتا بايد منجر به عارضه های جسمانی متعدد در اين افراد شود.

بی بی سی